De Kroezeboom aan de Borculoseweg in Ruurlo

U staat hier bij de achtstammige zomereik ( Quercus robur) met een omtrek van maar liefst 10 meter.
De eik heeft gediend als een soort grensteken om een vast punt in het landschap te hebben voor een rechtvaardige verdeling van de akkers.
Dat de eik voor de boeren heilig was, blijkt wel uit het feit dat ze de boom al die eeuwen hebben laten staan.
In het oosten van het land moeten vroeger veel grote, oude eiken hebben gestaan, die opvielen door hun prachtige kruinen. Ze stonden vrij, soms midden op de es en konden indrukwekkend uitgroeien.
Bij ons spreekt men van “ne kroezen boom” ( kroes = groot, machtig, weelderig, indrukwekkend).
Later werden de twee woorden samengevoegd en stond de eik bekend als de “Kroezeboom”.
De zandweg naar Borculo liep er langs en de Borculoseweg was niet of nauwelijks bebouwd. .

Destijds, in het begin van de 20e eeuw toen er nog geen bebouwing was, kon je vanuit Ruurlo gemakkelijk de begrafenisstoet in de verte zien aankomen.
Als men tussen de korenvelden door het dorp naderde, begon de koster bij het passeren van de Kroezeboom met het luiden van de kerkklokken.
Daardoor is de naam “luubusse”ontstaan: het bos waarvoor men de klok begint te luiden.

De boom is ca 3 eeuwen oud , waarschijnlijk ouder.

In het dorpsleven heeft de Kroezeboom vroeger een belangrijke rol gespeeld.
De schrijver / hoofd der school Kerst Zwart beschrijft dit in het boek “In en om het kleine dorp” (1936)

De boom is in 2000 overgedragen aan de Historische Vereniging “Old Reurle”
De vereniging zorgt in samenwerking met de gemeente Berkelland voor de jaarlijkse inspectie en het onderhoud.