Nadat de voetbalvereniging Roderlo in 1930 door
financiële problemen ten gronde ging
duurde het tot 1932 voordat er een nieuwe club werd opgericht.
Hiertoe besloten enkele echte l(i)efhebbers van de voetbalsport in
Ruurlo.
Men werd meer gedreven door enthousiasme voor de sport dan door gezond
verstand,
want de welvaart was ver te zoeken in die tijd .
Echter 75 jaar nadien staat er een gezonde en bruisende
voetbalvereniging Ruurlo.
De fundamenten die uit april 1932 stammen zijn dus blijkbaar goed en
zorgvuldig gelegd.
Natuurlijk heeft de club vele ups and downs gekend in al die jaren zowel
op sportief gebied
als sociaal / maatschappelijk.
Het eerste kampioenschap behaalde men in 1936 in de tweede klasse.
Voorts hebben de oorlogsjaren 1940 - ’45 ook bij de V.V. Ruurlo hun
sporen achtergelaten,
een zwarte bladzijde in haar historie.
Mede door het fusilleren van de toenmalige penningmeester G. Sprokkereef
op 27 maart 1945 vanwege verzetsactiviteiten. Maar ook toen gold al:
”Ruurlo gaat nooit verloren, knoop dat in je oren”.
De jaren daarna kende de V.V. Ruurlo sportief gezien geweldige successen
.
Men werd in de jaren ’50 vier maal kampioen waarbij men uiteindelijk
in 1959 promoveerde naar de vierde klas K.N.V.B.
Men had in die dagen een geweldig team en toeschouwers aantallen van
2000 waren geen uitzondering.
Karel Stegeman, Bram Groters, Werner en Ernst Wehning waren enkele
prominente namen.
Uit die tijd en “wereldberoemd in de Achterhoek “.
Laatstgenoemden speelden ook in het Gelders Elftal.
In 1963 degradeerde men echter naar de G.V.B en daar zou de vereniging
vele jaren spelen.
Kampioenschappen behaalde men nog wel in 1973 en midden jaren 80 maar
het zou tot 2000 duren
tot men opnieuw in de vierde klas K.N.V.B speelde. Trainer in die tijd
was Ary Klein Gunnewiek die
een geweldige prestatie neerzette met zijn team door in vier jaar tijd
van de zesde klasse naar de vierde klasse te promoveren .
Wijlen ex-voorzitter de heer H . S .van der
Meulen heeft ooit eens gezegd dat de
VV. Ruurlo vooral een vereniging in de breedte is en daar ziet het nog
steeds naar uit gezien ons
verblijf in de vijfde klasse momenteel. Iets wat de club altijd heeft
gekenmerkt is de zelfwerkzaamheid
in haar 75 jarig bestaan. Kijk alleen maar eens naar het geweldige,
geprivatiseerde, sportcomplex waar menige vereniging jaloers op is.
Een groot gedeelte van het onderhoud wordt gedaan door de vuttersploegen,
leden die op hun oude dag nog steeds de handen uit de mouwen steken voor
hun club.
Tevens is het jaarlijks terugkerende Internationaal Karel Stegeman
Jeugdtoernooi een evenement
waaruit blijkt
waartoe onze club in staat is. Dit toernooi met zijn unieke formule zou
niet gehouden
kunnen worden zonder al die vrijwilligers! Inmiddels telt de vereniging
ongeveer 650 leden en heeft daardoor
een belangrijke sociale / maatschappelijke functie binnen de Ruurlose
gemeenschap.
De toekomst zien we met vertrouwen te gemoet maar dat zal niet gaan
zonder al die vrijwilligers en
de nodige inventiviteit die van de vereniging gevraagd zal worden door
de steeds veranderende
regelgevingen de verdwijnende subsidies. Maar onder het motto :
”Ruurlo gaat nooit verloren, knoop dat in je oren “,
gaan we volzelfvertrouwen naar het 100 jarig bestaan.

Roderlo eind jaren ’20 met onder andere
W. Weenk, H. Dolphijn en D.Vosselman in het Rijkenbargse bos.

Kampioenselftal Ruurlo 1 (1952)
Achterste
rij vlnr Willem Holders, Karel Stegeman, Werner Wehning,
Louis Steverink, Jan Ribbers, Willem Meulenveld.
Middelste rij vlnr Gerrit Ruumpol, Gerrit Flierman, Henk Jansen, Jan Loskamp.
Voorste rij vlnr Henk Wolsink, Piet Warringa, Bram Groters, Ernst Wehning.

Staand vlnr W.Wehning, D. Koertse, G. Ruumpol, G. Harms, K.
Stegeman, H. Dijkman,
E. Wehning, H. Sloot, H. Groot Roessink, H. Dijkman, J. Wiegerinck,
D. Sloot.

Roderlo samen met een tegenstander op de foto
(begin jaren ’30).

Jeugd elftal uit de jaren ’50